MY FOTOPOESIA

સુંદર સવારે જ્યારે શબ્દોની લટારે;
નીકળે છે આ પગ થાક લાગે ત્યારે;
લઈ લઉં છું મૌનનો વિસામો;
શોધું છું હું તે જડતું નથી ત્યારે;
ખુદને શોધવા લાગું છું.;
ત્યારે આપમેળે જ ખુદાના દર્શન થાય છે;
કેમ?અલપઝલપ કેરી સંતાકૂકડી રમું છું;
કારણ મને જડી ગયું;
ફોગટ ફેરા હવે ફરવા નથી;
કર્મ એજ યોગ છે અને યોગમાંય કર્મ છે;
અનુસંધાન આપમેળે થઈ જાય છે બંનેનું;
જેમ સિક્કાની હોય છે બે બાજુ;
મિલન થઈ જાય આપમેળે પરમપિતાનું;
તે તો આવે જ સંગાથે હોય આત્મા અંતિમ સફરે;
પહોંચી જાય સ્વધામે સંકલ્પ કેરી પાંખે.

View original post

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s